Przejdź do treści

Topologia KNX TP

Jak zbudowana jest instalacja KNX na skrętce (TP): segment linii, linia, obszar i sieć wielu obszarów, rola sprzęgieł, adres indywidualny, przepływ telegramów oraz zastępowanie sprzęgieł routerami KNXnet/IP.

Źródło

Opracowanie rozdziału „Topologia KNX” z materiałów szkoleniowych KNX Association, Basic course (plik 4_Topology_PL1025b.pdf). Tekst i rysunki pochodzą z tego materiału; poprawiono literówki i ułożono treść pod portal.

Oznaczenie [E]

Sekcje oznaczone etykietą [E] zawierają informacje wymagane także na kursie KNX NextGen. Pozostałe mają charakter informacyjny. Materiał dotyczy trybu konfiguracji S-Mode (tryb systemowy, ETS); dawny E-Mode nie jest omawiany.

Skróty używane w rozdziale

Skrót Znaczenie
BC sprzęgło obszarowe (szkieletowe)
LC sprzęgło liniowe
DVC urządzenie magistralne
LR wzmacniacz liniowy
PS zasilacz z dławikiem
S czujnik jasności
HC licznik przejść (dawniej licznik kontroli przejść, RC)
SC sprzęgło segmentowe

Ogólny widok topologii TP [E]

Maksymalny rozmiar topologiczny instalacji KNX TP
Rysunek 1: Maksymalny rozmiar topologiczny instalacji KNX TP

Rysunek pokazuje maksymalny rozmiar instalacji KNX TP. Kolejne sekcje rozkładają go na części. Dwa pojęcia wracają w całym kursie:

Linia nadrzędna (strona „północna”) to górny segment sprzęgła liniowego lub obszarowego. Zależy od typu sprzęgła:

  • dla sprzęgła liniowego linią nadrzędną jest linia główna TP,
  • dla routera IP linią nadrzędną jest strona IP.

Linia podrzędna (strona „południowa”), nazywana też linią wtórną, to dolny segment sprzęgła:

  • dla sprzęgła liniowego jest to linia TP,
  • dla routera IP jest to strona TP.

Segment linii [E]

Topologia: segment linii
Rysunek 2: Topologia, segment linii

Segment linii to najmniejsza jednostka topologii KNX TP:

  • maksymalnie 256 urządzeń na segment linii,
  • urządzenia wymieniają telegramy z dowolnym innym urządzeniem w tym samym segmencie,
  • każdy segment linii wymaga własnego zasilacza,
  • rzeczywista liczba urządzeń zależy od dobranego zasilacza i poboru prądu poszczególnych urządzeń.

Dozwolone struktury okablowania. Kabel magistrali można rozgałęziać w dowolnym miejscu:

  • gwiazda: urządzenia połączone promieniście,
  • linia (łańcuch): urządzenia połączone jedno za drugim,
  • drzewo: połączenie gwiazdy i linii, najoszczędniejsze w okablowaniu.

Pętle i pierścienie są niedozwolone

Zamknięta pętla kabla magistrali powoduje konflikty w sieci.

Obszar

Topologia: obszar
Rysunek 3: Topologia, obszar

Gdy jeden segment linii nie wystarcza, do linii głównej można podłączyć do 15 linii przez sprzęgła liniowe. Taka struktura to obszar.

Sprzęgła liniowe należą do linii podrzędnej, ale pobierają prąd z linii głównej, więc zmniejszają liczbę urządzeń, które można na niej zainstalować. Na linii głównej mieści się do 256 urządzeń, ale przy 15 sprzęgłach liniowych i 1 sprzęgle obszarowym nie wszystkie adresy indywidualne linii głównej da się wykorzystać jednocześnie.

Każda linia podrzędna i linia główna muszą mieć osobny zasilacz KNX. Licząc urządzenia na linii głównej i liniach podrzędnych, obszar KNX TP obsłuży ponad 4000 urządzeń.

Uwaga

Wzmacniaczy liniowych nie stosuje się na linii głównej.

Kilka obszarów (sieć)

Topologia: kilka obszarów
Rysunek 4: Topologia, kilka obszarów

Gdy potrzeba jeszcze więcej urządzeń, instalację rozbudowuje się o linię obszarową (szkieletową), do której obszary dołącza się sprzęgłami obszarowymi.

Podobnie jak sprzęgła liniowe, sprzęgła obszarowe należą do linii podrzędnej (tu: linii głównej), ale pobierają prąd z linii szkieletowej i zmniejszają liczbę urządzeń, które można na niej zainstalować.

Linia szkieletowa wymaga osobnego zasilacza KNX. Dzięki liniom, obszarom i linii szkieletowej sieć KNX TP skaluje się do ponad 61 000 urządzeń.

Uwaga

Wzmacniaczy liniowych nie stosuje się na linii obszarowej (szkieletowej).

Adres indywidualny w topologii TP [E]

Adres indywidualny w topologii TP
Rysunek 5: Adres indywidualny

Każde urządzenie KNX TP ma unikalny adres indywidualny, który jednoznacznie określa jego miejsce w topologii. Format: A.L.B (obszar.linia.urządzenie magistralne).

Pole Zakres Znaczenie
A 1…15 obszary 1–15
A 0 urządzenia na linii szkieletowej
L 1…15 linie 1–15 w obszarze A
L 0 linia główna danego obszaru
B 1…255 urządzenia magistralne na linii L
B 0 sprzęgło liniowe danej linii

Nowe urządzenie przy pierwszym włączeniu ma zwykle domyślny adres 15.15.255. Po rozładowaniu w ETS urządzenie wraca do 15.15.255, z wyjątkiem sprzęgieł i routerów IP, które dostają 15.15.0. Taki adres oznacza urządzenie niezaprogramowane, jeszcze nieprzypisane do miejsca w topologii. Wszystkie nowe urządzenia wychodzą z fabryki z tym adresem, dopóki nie skonfiguruje się ich w ETS.

Sprzęgła z funkcją bramki

Sprzęgła KNX z funkcją bramki
Rysunek 6: Sprzęgła KNX z funkcją bramki

Sprzęgła (liniowe, obszarowe i segmentowe) zarządzają komunikacją między liniami, filtrując telegramy. Każde działa jak bramka, która decyduje, co przechodzi dalej.

  • Po nadaniu sprzęgłu poprawnego adresu indywidualnego ETS sam tworzy dla niego tabelę filtrów już na etapie projektu.
  • Tabela zawiera tylko te adresy grupowe, których używają urządzenia po obu stronach sprzęgła.
  • Sprzęgło przekazuje wyłącznie telegramy z adresami grupowymi z tej tabeli, więc każda linia pracuje niezależnie, a ruch na magistrali maleje.
  • Żółte diody LED migają, gdy sprzęgło odbiera i przetwarza telegramy z danej linii.

Uwaga

Wzmacniacze liniowe nie mają tabeli filtrów i przekazują wszystkie telegramy (zob. Sprzęgła: obszary zastosowań).

Sprzęgło KNX: schemat blokowy

Sprzęgło liniowe: schemat blokowy
Rysunek 7: Sprzęgło liniowe, schemat blokowy

Sprzęgło KNX to urządzenie na szynę DIN, które łączy linię nadrzędną (pierwotną) z podrzędną (wtórną) i kontroluje komunikację między nimi. Obie linie podłącza się standardowymi złączami magistralnymi.

  • Sprzęgło można programować zarówno od strony linii nadrzędnej, jak i podrzędnej.
  • Jest zasilane z linii nadrzędnej. Aby działać jako sprzęgło, musi być też podłączone do linii podrzędnej z własnym zasilaczem.
  • Dzięki zasilaniu z linii nadrzędnej może wykryć i zgłosić zanik zasilania linii podrzędnej.
  • Ma pamięć Flash ROM i zapewnia izolację galwaniczną (1000 V) między liniami.

Sprzęgła: obszary zastosowań

Format adresu indywidualnego
Sprzęgło: rodzaje zastosowań
Rysunek 8: Sprzęgło, rodzaje zastosowań

Sprzęgło obszarowe, liniowe, wzmacniacz liniowy i sprzęgło segmentowe mogą być tym samym urządzeniem. Funkcję wyznacza miejsce montażu i nadany adres indywidualny.

A L B Sprzęgło pracuje jako Łączy
>0 =0 =0 sprzęgło obszarowe (szkieletowe) linia szkieletowa / linia główna
>0 >0 =0 sprzęgło liniowe linia główna / linia
>0 >0 >0 wzmacniacz liniowy rozszerzenie linii
≥0 >0 >0 sprzęgło segmentowe dodatkowy segment

Typy sprzęgieł i ich funkcje

Typ sprzęgła Połączenie między Funkcja
Sprzęgło obszarowe linia szkieletowa ↔ linia główna podłączenie do 15 obszarów przez linię obszarową
Sprzęgło liniowe linia główna ↔ linia podłączenie do 15 linii do linii głównej obszaru
Sprzęgło segmentowe segment główny ↔ podsegmenty tworzenie podsegmentów z filtrowaniem
Wzmacniacz liniowy (może go zastąpić sprzęgło segmentowe) segment główny ↔ podsegmenty przedłuża segment linii o maks. 3 kolejne segmenty, gdy 1000 m kabla nie wystarcza na 256 urządzeń; nie filtruje

Kiedy wzmacniacz liniowy

Jeśli 256 urządzeń TP mieści się na 1000 m kabla, wzmacniacze są zbędne. Gdy kabla trzeba więcej, na każde kolejne 1000 m stosuje się jeden wzmacniacz, najwyżej trzy, co daje łącznie maks. 4000 m.

Sprzęgła obszarowe, liniowe i segmentowe przekazują telegramy między liniami na podstawie tabel filtrów z ETS; wzmacniacz linii przekazuje wszystko. Rolę sprzęgła wyznacza adres indywidualny, np.:

  • 1.1.0: sprzęgło liniowe linii 1 w obszarze 1,
  • 8.0.0: sprzęgło obszarowe obszaru 8.

Dlaczego poprawny adres jest ważny. Sprzęgła rozpoznają urządzenia swojej linii lub obszaru po własnym adresie indywidualnym. Przykład przy programowaniu w ETS:

  • ETS wysyła telegram do urządzenia 1.2.20,
  • sprzęgło liniowe 1.3.0 nie przekaże go, bo 1.2.20 nie leży w jego linii,
  • dlatego urządzenie musi być zamontowane we właściwej linii i mieć adres zgodny z topologią.

Sprzęgła segmentowe w KNX

Sprzęgła segmentowe pojawiły się w ETS6, aby zwiększyć elastyczność, poprawić filtrowanie i ułatwić łączenie mediów KNX (np. TP i RF). Powody:

  • rozbudowa istniejących linii TP o urządzenia RF (lub kolejne urządzenia TP),
  • brak potrzeby montowania sprzęgieł mediów na linii głównej (zob. sieć hybrydowa w części o KNX RF),
  • sprzęgła mediów RF nie dało się dołączyć, gdy była tylko jedna linia TP (np. 1.1) bez linii głównej,
  • sprzęgła segmentowe pozwalają rozgałęzić linię TP i dołączyć urządzenia RF lub TP,
  • filtrują telegramy między segmentami, podczas gdy wzmacniacze liniowe TP przekazują cały ruch, także tam, gdzie nie jest potrzebny,
  • filtrowanie wyraźnie poprawia wydajność sieci.

Sprzęgła segmentowe w ETS6

Od ETS6 panel topologii lepiej obsługuje segmenty i rodzaje mediów.

Panel topologii ETS6 ze sprzęgłami segmentowymi
Rysunek 9: Panel topologii ETS ze sprzęgłami segmentowymi

Kolory mediów w ETS6:

  • zielony: TP (Twisted Pair),
  • pomarańczowy: RF (Radio Frequency),
  • niebieski: IP (Internet Protocol).

Co daje panel topologii:

  • Po wybraniu linii osobna zakładka pokazuje wszystkie jej segmenty i urządzenia.
  • W informacjach o sprzęgle segmentowym widać tabelę filtrów adresów grupowych i tabelę filtrów adresów indywidualnych.
  • Do każdej linii (segmentu głównego) można dodać wiele podsegmentów TP lub RF, połączonych sprzęgłem segmentowym.
  • Podsegmenty mogą mieć inne medium niż segment główny, np. urządzenie RF 1.1.44 może siedzieć w podsegmencie RF za sprzęgłem TP/RF dołączonym do segmentu głównego TP.

Przykłady w ETS6

Obszar TP z linią i dwoma podsegmentami
Obszar TP z jedną linią i dwoma podsegmentami: TP i RF. Za sprzęgłem segmentowym można dodać dowolną liczbę urządzeń.
Linia TP z segmentem RF
Linia TP (zielona, 1) z urządzeniami TP w segmencie głównym (czerwone, 2) i segmentem RF ze sprzęgłem TP/RF (pomarańczowy, 3).
Dodanie sprzęgła z funkcją wzmacniacza
Linia 1.2 ze sprzęgłem 1.2.0 i kilkoma segmentami. Przeciągnięcie sprzęgła z funkcją wzmacniacza tworzy nowy segment i przypisuje do niego wzmacniacz (zielony).
Segment TP na szkielecie IP
Segment TP podłączony bezpośrednio do szkieletu IP przez sprzęgło segmentowe IP/TP (czerwone). Gotowy segment można powielać funkcją „Wklej specjalnie”, np. w „scenariuszu hotelowym”.

Adresy urządzeń w segmentach są elastyczne

Urządzenia nie muszą trzymać się zakresów adresów na segment. Na przykład 1.1.77 i 1.1.90 mogą być w segmencie 1, a 1.1.85 w segmencie 2.

Pamiętaj

  • Na linii nadal może być najwyżej 256 urządzeń, wliczając wszystkie sprzęgła segmentowe.
  • Każdy segment TP (główny i podsegmenty) musi mieć własny zasilacz.

Filtrowanie adresów w sprzęgłach segmentowych

Adresy grupowe (normalna praca):

  • Sprzęgła segmentowe, tak jak liniowe i obszarowe, mają tabelę filtrów dla telegramów grupowych.
  • ETS zarządza nią automatycznie na podstawie powiązań adresów grupowych z urządzeniami w segmencie.

Adresy indywidualne (programowanie w ETS):

  • Sprzęgło segmentowe wie, jakie adresy indywidualne mają urządzenia w jego segmencie.
  • Sprzęgła obszarowe i liniowe wnioskują o położeniu urządzenia z numeru obszaru i linii, a segmentowe dostają tę informację z ETS (tabela filtrów adresów indywidualnych).
  • Po każdym dodaniu urządzenia lub zmianie adresu w podsegmencie sprzęgło segmentowe trzeba zaprogramować ponownie.
  • Gdy tymczasowo podłączysz interfejs do segmentu (np. do diagnostyki), ETS tymczasowo dopisuje jego adres do filtrowanych adresów indywidualnych.

Łączenie kilku linii

Łączenie kilku linii
Rysunek 10: Łączenie kilku linii (przykład dla obszaru 1)

Gdy instalacja TP ma wiele linii, każda linia i każdy segment linii ma własny zasilacz z dławikiem. Zarówno linia podrzędna (np. 1.1), jak i nadrzędna (linia główna 1.0) łączą się ze sprzęgłem liniowym standardowymi złączami magistralnymi.

Praktyczny przykład działania [E]

Praktyczny przykład
Rysunek 11: Praktyczny przykład
Nadawca Adres grupowy Odbiorcy (aktory)
Przycisk P1 5/2/66 L11, L12, L13
Przycisk P2 5/2/67 L21, L22, L23
Czujnik jasności S1 0/2/11 L11, L21 (światła przy oknach)

Grupy główne: 0 = funkcje centralne, 5 = np. piętro 5. Grupa pośrednia 2 = oświetlenie.

W ETS przyciskowi P1 i aktorom lamp L11–L13 przypisano ten sam adres 5/2/66; analogicznie P2 i L21–L23 dostały 5/2/67. Czujnik S1 i aktory lamp przy oknach mają 0/2/11. Światła przy oknach można więc włączać i wyłączać zarówno przyciskami P1 i P2, jak i czujnikiem jasności S1.

Telegram w obrębie jednej linii [E]

Telegram w obrębie jednej linii
Rysunek 12: Telegram w obrębie jednej linii
  • Naciśnięcie P1 wysyła telegram na adres grupowy 5/2/66. Odbierają go i analizują wszystkie urządzenia, ale polecenie wykonują tylko aktory L11, L12 i L13.
  • Gdy czujnik S1 wyśle telegram na 0/2/11, odbierają go wszyscy, a reagują tylko aktory L11 i L21 (oświetlenie przy oknach).

Telegram z linii do linii

Telegram przechodzący z linii do linii
Rysunek 13: Telegram przechodzący z linii do linii

Czujnik S1 jest w linii 2, a ma sterować lampami L11 i L21 w linii 1, więc jego telegram musi przejść przez linię główną:

  1. S1 wysyła telegram na adres grupowy 0/2/11.
  2. Sprzęgło liniowe LC 2 widzi, że na ten adres reagują urządzenia w innej linii, i przekazuje telegram na linię główną.
  3. Sprzęgło liniowe LC 1 widzi, że adres 0/2/11 jest potrzebny w linii 1, i przekazuje go dalej.
  4. Wszystkie urządzenia linii 1 odbierają telegram, a polecenie wykonują tylko aktory L11 i L21.

Telegram z obszaru do obszaru

Telegram przechodzący z obszaru do obszaru
Rysunek 14: Telegram przechodzący z obszaru do obszaru

Czujnik S1 jest w innym obszarze, a steruje lampami L11 i L21 w obszarze 1, linii 1, więc telegram musi przejść przez linię szkieletową:

  1. S1 wysyła telegram na adres grupowy 0/2/11.
  2. Sprzęgło obszarowe BC 2 widzi, że na ten adres reagują urządzenia poza jego obszarem, i wysyła telegram na linię szkieletową.
  3. Sprzęgło obszarowe BC 1 rozpoznaje, że telegram jest potrzebny w obszarze 1, i kieruje go do linii głównej, do sprzęgła LC 1.
  4. LC 1 przekazuje telegram do linii 1.
  5. Wszystkie urządzenia linii 1 odbierają telegram, a polecenie wykonują tylko aktory L11 i L21.

Licznik przejść w sprzęgłach

Licznik przejść
Rysunek 15: Licznik przejść (HC)

Licznik przejść (hop count) ogranicza, jak daleko telegram może wędrować przez linie i obszary. Chroni sieć przed telegramami krążącymi bez końca, np. przy przypadkowej pętli.

  • Każdy telegram startuje z licznikiem przejść równym 6.
  • Każde sprzęgło liniowe, obszarowe i wzmacniacz linii zmniejsza licznik o 1 przed przekazaniem telegramu.
  • Telegram jest przekazywany, dopóki licznik nie spadnie do 0; wtedy dalsze przekazywanie ustaje.
  • Niezależnie od licznika sprzęgło przepuszcza telegram tylko wtedy, gdy pozwala na to tabela filtrów.

Struktura budynku

Podział na linie w projekcie średniej wielkości
Rysunek 16: Podział na linie w projekcie średniej wielkości (przykład)

W budynku średniej wielkości najlepiej dopasować topologię do jego fizycznego układu. Ułatwia to montaż, utrzymanie i szukanie usterek.

  • Numery linii = numery pięter, np. linia 1 to pierwsze piętro, linia 2 drugie.
  • Numery obszarów = budynki lub skrzydła, np. obszar 1 to skrzydło zachodnie, obszar 2 wschodnie.

Nie zawsze da się to zrobić idealnie, ale topologia oparta o układ budynku upraszcza instalację i zwiększa niezawodność dzięki sprzęgłom liniowym oraz osobnemu zasilaczowi na każdej linii, linii głównej i linii szkieletowej.

Klasyczna struktura sprzęgieł obszarowych i liniowych

Klasyczna struktura sprzęgieł obszarowych i liniowych
Rysunek 17: Klasyczna struktura sprzęgieł obszarowych i liniowych (budynek z rysunku 16)

Interfejsy wewnętrzne i zewnętrzne

Interfejsy wewnętrzne i zewnętrzne KNX
Rysunek 18: KNX, interfejsy wewnętrzne i zewnętrzne

KNX łączy się z innymi systemami przez interfejsy i bramki:

  • linię szkieletową (lub dowolną inną) można połączyć z systemem zewnętrznym przez bramkę (gateway),
  • bramka zapewnia dwukierunkową konwersję protokołów,
  • przykłady systemów zewnętrznych: systemy AV, sterowniki logiczne, systemy zarządzania budynkiem (BMS), wizualizacje i panele, internet i zdalny dostęp.

Bramki umieszcza się na najwyższym poziomie topologii (np. na linii szkieletowej), aby nie obciążać niższych linii i zapewnić telegramom sprawną drogę do interfejsów zewnętrznych.

Podobnie sprzęgła mediów łączą różne media KNX (np. TP i RF albo IP i TP). Odległe części instalacji można też połączyć światłowodem, który daje:

  • większy zasięg niż linia TP,
  • izolację elektryczną (brak zakłóceń i problemów z uziemieniem),
  • szybką i bezpieczną komunikację w dużych obiektach.

Sieć KNX IP dla większego ruchu

Sieć IP: wyższe prędkości przesyłania telegramów
Rysunek 19: Sieć IP, wyższe prędkości przesyłania telegramów

Gdy instalacja rośnie i łączy się z systemami zewnętrznymi, ruch telegramów może przeciążyć topologię opartą wyłącznie na TP. Wtedy linię główną lub szkieletową zastępuje się siecią IP, a sprzęgła liniowe i obszarowe routerami KNXnet/IP.

Dlaczego IP zamiast TP na linii głównej lub szkieletowej:

  • TP ma przepustowość 9600 bit/s, za mało dla dużych projektów,
  • przez przełączniki gigabitowe telegramy płyną nawet 100 000 razy szybciej niż po TP,
  • KNX over IP ułatwia integrację z systemami zewnętrznymi: centralne sterowanie, wizualizację, zdalny dostęp.

Tunelowanie i routing przez KNXnet/IP

  • Tunelowanie służy do programowania ETS przez IP.
  • Routing działa jak sprzęgło liniowe: wysyła i odbiera telegramy między liniami zgodnie z tabelą filtrów.
  • Router wysyłający telegram między liniami nadaje go na adres multicast IP; pozostałe routery nasłuchują i sprawdzają swoje tabele filtrów, zanim go przekażą lub zablokują.

Multicast w sieciach KNX IP

  • KNX używa zarejestrowanego na świecie adresu multicast 224.0.23.12, ustawionego fabrycznie w routerach KNXnet/IP.
  • Adres można zmienić w ETS w dozwolonym zakresie.
  • Przełącznik lub router w sieci LAN musi obsługiwać multicast; przed wdrożeniem skonsultuj to z administratorem sieci.
  • Multicast nie działa przez internet, chyba że przez VPN.

Interfejs KNX IP a router KNXnet/IP

Cecha Interfejs KNX IP Router KNXnet/IP
Tunelowanie (programowanie ETS) tak tak
Routing (filtrowanie i przekazywanie telegramów) nie tak
Multicast dla telegramów między liniami nie tak
  • Interfejsy KNX IP służą do programowania w ETS i zdalnego dostępu, nie robią routingu.
  • Routery KNXnet/IP robią tunelowanie i routing, więc mogą zastąpić sprzęgła liniowe i obszarowe, a przy okazji służą jako interfejs zdalnego dostępu.

Zdalny dostęp i chmura. Niektóre urządzenia KNX dają bezpieczny dostęp przez portal w chmurze: zdalne programowanie w ETS (tunelowanie), podgląd i sterowanie komunikacją grupową, serwis z dowolnego miejsca. Łączą się jako urządzenia IP i nie mają funkcji routingu.

Sprzęgła liniowe zastąpione routerami KNXnet/IP

Sprzęgła liniowe zastąpione routerami KNXnet/IP
Rysunek 20: Budynek z rysunku 16, sprzęgła liniowe zastąpione routerami KNXnet/IP (przypadek 1)

Routery KNXnet/IP mogą zastąpić klasyczne sprzęgła liniowe i obszarowe; linię szkieletową i linie główne przejmuje wtedy Ethernet.

  • Linie główne i linia szkieletowa w całości przechodzą na Ethernet.
  • Każda linia KNX TP zostaje bez zmian, ale łączy się przez router KNXnet/IP zamiast sprzęgła liniowego.
  • Wyraźnie rośnie szybkość komunikacji i maleją zatory telegramów.
  • Najlepszy dla projektów z dużą liczbą telegramów.
  • Linie główne zostają na TP z klasycznymi sprzęgłami liniowymi.
  • Na Ethernet przechodzi tylko linia szkieletowa.
  • Przyspiesza szkielet przy zachowaniu istniejących linii głównych TP.
  • Najlepszy dla istniejących instalacji TP, którym brakuje szybkości na szkielecie.

Połączenie obu przypadków jest możliwe, ale tylko w wyjątkowych sytuacjach (omawia je kurs KNX Advanced).

Ograniczenia routerów KNXnet/IP

Ethernet daje dużą przepustowość i minimalizuje utratę telegramów, ale nie zapobiegnie przeciążeniu, gdy telegramy z wielu linii trafiają do jednej linii.

Metafora

Autostrada ma 1000 pasów i 100 wjazdów, ale wszystkie samochody muszą zjechać jednym pasem. Powstaje gigantyczny korek. Tak samo jest, gdy wiele linii jednocześnie wysyła telegramy do jednej linii TP: robi się wąskie gardło, rosną opóźnienia, a telegramy mogą przepaść. To typowy problem każdej sieci o strukturze siatki (mesh), nie tylko KNX.

Jak nie przeciążyć sieci KNXnet/IP

  • Rozmieszczaj urządzenia w topologii z głową.
  • Konfiguruj urządzenia tak, by nie generowały nadmiernego ruchu na jednej linii.
  • Korzystaj z tabel filtrów w routerach KNXnet/IP, aby ograniczyć przesyłanie niepotrzebnych telegramów między liniami.
  • Rozsądnie zarządzaj telegramami zwrotnymi (statusami) i cyklicznymi; ograniczaj automatyczne statusy, zwłaszcza gdy wiele urządzeń komunikuje się z jednym systemem centralnym.
  • Ostrożnie ustawiaj częstotliwość telegramów cyklicznych (np. czujników wysyłających dane co stały czas).