Architektura systemu

KNX jest systemem rozproszonym: każde urządzenie ma własny mikroprocesor, a czujniki i aktory rozmawiają bezpośrednio przez magistralę, bez centralnego sterownika. Podstawowe funkcje działają lokalnie, bez chmury i stałego internetu (knx.org).

Topologia według knx.org (technologia):

• Linia TP łączy się z innymi przez sprzęgło liniowe (Line Coupler) na magistrali głównej.
• Do 15 linii tworzy obszar.
• Do 15 obszarów łączy się sprzęgłami obszarowymi (Area Coupler).
• Router KNX IP może zastąpić sprzęgła i spiąć sekcje TP przez sieć IP.
• Sprzęgło mediów TP/RF dołącza segment radiowy jako linię albo podsegment.

Topologia KNX TP: obszary, linie, urządzenia

Adres fizyczny urządzenia wynika z miejsca w tym drzewie: obszar.linia.urządzenie (numeracja i limit 64 urządzeń to wiedza ogólna, nie z knx.org).

Uzupełnienie spoza knx.org (wiedza ogólna, podstawa kursu KNX Basic)

• Adres fizyczny (indywidualny) w formacie obszar.linia.urządzenie, np. 1.1.5, identyfikuje urządzenie przy programowaniu w ETS. Na linii TP jest do 64 urządzeń bez wzmacniaczy (do 256 z repeaterami).
• Adres grupowy, np. 1/0/1 (trzypoziomowy), łączy funkcje: przycisk wysyła telegram na adres grupowy, a wszystkie aktory nasłuchujące tego adresu reagują.
• Obiekty komunikacyjne to „wejścia i wyjścia” urządzenia, które w ETS przypisuje się do adresów grupowych.
• Typy punktów danych (DPT) określają format wartości, np. DPT 1.001 to przełączanie, DPT 9.001 temperatura w °C.
• Telegram to ramka z adresem nadawcy, adresem docelowym i danymi; magistrala TP pracuje z szybkością 9,6 kbit/s, a kolizje rozstrzyga metoda CSMA/CA.